چند سال پیش شاید کسی تصور نمیکرد که روزی نصب دوربین در ورودی یک آپارتمان تبدیل به یک امر بدیهی و حتی حیاتی شود. اما حالا، با وضعیت جامعه و خبرهایی که هر روز میشنویم، خیلی از خانوادهها دیگر حتی بدون توصیه هم به فکر نصب دوربین مداربسته میافتند.
اکثر مردم اولین باری که در یک ساختمان نوساز ساکن میشوند، تازه میفهمند چقدر نبودن دوربین در ساختمان مسکونی میتواند اضطرابآور باشد؛ مخصوصاً وقتی چیزی در پارکینگ گم میشود یا کسی ناشناس زنگ واحدها را میزند.
دوربین فقط برای ثبت نیست، برای پیشگیری هم هست
اغلب افراد تصور میکنند دوربین مداربسته در ساختمان مسکونی فقط برای این است که اگر اتفاقی افتاد، بتوانیم بازبینیاش کنیم. ولی در واقع، خیلی از سارقان یا افراد مشکوک وقتی ببینند جایی مجهز به دوربین است، از خیر ماجراجوییشان میگذرند. این مطلب را میتوانیم از زبان نیروی انتظامی هم بشنویم. یعنی بازدارندگی دوربین دستکمی از عملکرد آن در ثبت رخداد ندارد.
کجا دوربین نصب کنیم که واقعاً کاربرد داشته باشد؟
همهجای ساختمان ارزش یک دوربین را ندارد. ولی جاهایی مثل ورودی اصلی، پارکینگ، راهروها و بعضی اوقات پشتبام یا درِ پشتی (اگر دارد)، از آن نقاطی هستند که معمولاً بیشتر اتفاقها همانجا میافتد. بعضی ساختمانها حتی دوربین داخل آسانسور هم نصب میکنند که البته بستگی به توافق ساکنین دارد.
چه نوع دوربینی مناسب خانههای ماست؟
برای فضاهای داخلی معمولاً دوربینهای سقفی یا دام بهتر جواب میدهند؛ هم ظاهر شیکی دارند، هم جای زیادی نمیگیرند. بیرون ساختمان؟ آنجا دوربین بولت که مقاومتر است و برد بیشتری گزینه مناسب تریست. بعضیافراد دنبال مدلهای بیسیم میروند که دردسر کابلکشی نداشته باشند، ولی باید دقت کرد که دراین مورد باید از متخصصان این حوزه کمک گرفت.
در ضمن، اگر قسمتی از ساختمان نور ندارد، حتماً باید دوربینی تهیه شود که دید در شب خوبی داشته باشد. بعضی دوربینها حتی در تاریکی کامل هم تصویر واضحی دارند.
چه ویژگیهایی را باید در خرید دوربین در نظر گرفت؟
به زبان ساده:
• تصویر باید واضح باشد، مخصوصاً برای شناسایی چهره یا پلاک.
• زاویه دید زیاد، یعنی یک دوربین به جای دو تا.
• قابلیت ضبط صدا (البته با توجه به قوانین).
• قابلیت تشخیص حرکت برای ذخیره سازی مفید.
• و مهمتر از همه: بتوانیم با گوشی از هر جا تصاویر را ببینیم.
از جنبه روانی تا اختلافات همسایگی
نصب دوربین مداربسته صرفاً امنیت فیزیکی نیست، بلکه باعث حس امنیت و کنترل بیشتر روی محیط میشود. از طرفی، اگر بین ساکنین اختلافی پیش آید (که متأسفانه کم هم نیست)، تصاویر دوربین مداربسته میتواند واقعاً موثر باشد. درعین حال باید مراقب باشیم تا حریم خصوصی ساکنین نقض نشود، چون خلاف مقررات است..
نصب دوربین مداربسته داخل واحد یا بالکن یا حتی طوری که پنجرهها مشخص باشد، کار طبق قانون هم ممنوع است و بهترین کار نصب دوربین مداربسته با هماهنگی هیئتمدیره ساختمان و اطلاع ساکنین است.
از طرفی، نصب دوربین در ساختمان مسکونی فقط به دلایل امنیتی محدود نمیشود. در بسیاری از مجتمعهای آپارتمانی، اختلافات بین ساکنان یا مشکلاتی مثل سدمعبر، خرابکاری در مشاعات یا حتی زبالهریزی غیرمسئولانه، جزو چالشهای رایج است. داشتن دوربین در ورودی، راهپله، پارکینگ و آسانسور میتواند به حل این مسائل کمک کند و مانع از تکرار آنها شود.
اما دوربین فقط سختافزار نیست. نکته مهمتر، مدیریت و نگهداری صحیح از سیستم است. خیلی از ساختمانها دوربین نصب میکنند، اما ماهها کسی تصاویر را بررسی نمیکند، یا ضبط کننده NVR و DVR فضای کافی برای ذخیرهی تصاویر ندارد. بنابراین بهتر است علاوه بر انتخاب دوربین مناسب، فرد یا شرکتی مشخص برای پشتیبانی و بررسی دورهای آن وجود داشته باشد.
انتخاب مدل دوربین مناسب برای ساختمان
در انتخاب مدل دوربین هم باید دقت کرد. برای مثال، ورودی ساختمان بهتر است با دوربین بولت با استاندارد های بالا در زمینه های نفوذ آب و گردغبار و مقاوم بودن در برابر ضربه پوشش داده شود. در راهپله یا راهرو، دوربین دام گزینه مناسبتری است، چون معمولا زاویه دید گستردهتری دارد و کمتر جلب توجه میکند. در پارکینگ، استفاده از دوربینی با دید در شب قوی و رنگی میتواند قابلیت پلاکخوانی و امنیت خودروها را بیشتر تضمین کند.
نتیجهگیری
به نظر میرسد داشتن سیستم دوربین مداربسته داخل ساختمانها دیگر یک گزینه لوکس نیست، یک ضرورت است. ولی مهم است که به نحو صحیح و مسئولانه پروژه انجام و استفاده شود. نه افراط، نه تفریط. یک سیستم نظارتی خوب، وقتی مفیدتر است که امنیت را افزایش داده و آسایش روانی را به همراه داشته باشد..
